dinsdag 20 september 2011

Gevaarlijke informatie in de bieb

'Heeft u een boek waarin staat hoe je Semtex moet maken?'

De bibliothecaresse nam mij keurend op. 'Nee', zei ze. Nog wikkend verplaatste ze haar blik naar het beeldscherm. 'Maar dat kun je wel op internet vinden'. Ik was blijkbaar goedgekeurd. Ze muisde iets, roffelde wat op het toetsenbord en draaide het beeldscherm met het resultaat naar mij toe. 'Hier', constateerde ze, 'het past zelfs op twee A4tjes. Ik maak wel even een printje voor je'.

Had deze informatie mij onthouden moeten worden in het belang van de openbare veiligheid? Welnee. Kennis is er om gedeeld te worden. Het bezit van kennis is nergens verboden. Wat je doet met bepaalde kennis kan verboden zijn. Maar daar is de bibliotheek niet verantwoordelijk voor.

Er zijn organisaties die willen dat bepaalde informatie geheim blijft. Maar mensen zijn van nature slecht in het bewaren van geheimen. De Pakistaanse mijnheer Abdul Qadir Khan leerde in Nederland hoe je uranium verrijkt, stichtte een atoomprogramma in zijn vaderland en zijn heerser (die we trouwens pas nog bespraken) verkocht het kunstje door aan de Geliefde Leider van Noord-Korea. Geen geruststellende gang van zaken, maar onvermijdelijk. Een doorsnee HBO-techneut kan snappen hoe een atoombom werkt. Vroeger of later was het op een andere manier gebeurd.

Wij zijn een sociale diersoort. Informatie delen en kunstjes afkijken zit ons in de genen. Bijgevolg is een geheim dat je deelt geen geheim meer. Informatie die gedeeld wordt is gemeenschappelijk bezit.

Revolutie

Trouwe lezers weten het al: wij maken revolutie mede. Nu. Hier. Overal om ons heen. Met z'n allen maken wij informatierevolutie via internet. Nog nooit eerder in de geschiedenis van de mensheid werd zoveel informatie zo vrijelijk gedeeld, was zoveel kennis vrij toegankelijk voor zoveel mensen. Het is een zegen voor de mensheid, want de geschiedenis leert dat de verspreiding van kennis onder de mensen gepaard gaat met wezenlijke vooruitgang voor die mensen (daardoor is het ons ook in de genen gaan zitten: kennisdelers overleven beter).

Een uitvloeisel van die revolutie is helaas wel dat zich een schifting voltrekt tussen zij die hun weg weten te vinden in de informatie en zij die dat niet kunnen. Het is de aloude scheiding tussen rijk en arm, maar nu tussen kennisrijk en –arm, tussen de haves en de have nots van toegang tot kennis.

De openbare bibliotheek is er opdat zoveel mogelijk have nots zichzelf aansluiten bij de haves. De bieb heeft tot taak om iedereen, zonder vooringenomenheid of aanzien des persoons, de weg te wijzen in de informatie. De soort informatie doet er niet toe. Een gek die kwaad wil komt heus zelf wel op het idee om how to make semtex even te googelen.


Dit is een nieuwe aflevering in een onregelmatig verschijnende serie. De overige afleveringen vindt u hier. Wordt vervolgd.
De illustratie is een exploded view van een boek. Het heet Flat Back Hard Cover Book Anatomy, is gemaakt door Andymangold en hier geplaatst onder Creative Commons

donderdag 8 september 2011

Kinetische Kunst #10: Felix Thorn's muziekmachines

Soms valt het koren zomaar op je molen. Felix Thorn (1985) is een Britse kunstenaar die muziekmachines maakt. Kijk en luister.

Meer informatie over Felix vinden we op zijn website, maar leuker is deze clip over hem motherboard.tv. We zien dat Felix zich volledig concentreert op het kunstwerk zelf. Hij weet wat hij doet, maar hij laat zich ook leiden door de materie waar hij mee werkt; daardoor kijkt hij met enige verwondering naar zijn eigen schepping.

Dat vind ik mooi. Er slaan vonken over. Dat is zeldzaam.

Artist deserving wider recognition, wat mij betreft.

bron: Felix's Machines from Felix Thorn.

zondag 4 september 2011

Werk in uitvoering

U vroeg om een Like-button, een vind ik leuk-knop. Een strelende vraag om te gesteld te krijgen, dus dat kan ik natuurlijk niet weigeren. U (andere u) vroeg bovendien hoe dat moet, zo'n knop in Blogger.

Wat men niet weet kan men Googelen. Er zijn in Blogger grofweg 2 manieren. Met de makkelijke manier krijg je 6 buttons waarvan 3 voor Google-producten (Blogger, Buzz en +1) en dat wil je misschien niet. Dan is er een minder makkelijke manier waarmee je alleen de facebook-button erbij krijgt.

Tip: maak een kort test-tekstje zodat je na een F5 (reload) van je pagina meteen ziet of het werkt zoals je hoopte. Het is trial & error, trial & error, et cetera tot en met trial & success.

Mogelijk gemaakt door Blogger.